Espectacle eventualament disponible a la demanda,
per de serias de representacions.

Amb Beloneta, La Rampe TIO ofrís a son public jove una parodia del conte meravilhós « L'aiga que dança, la poma que canta e l'aucèl de totas las vertats ».

« L'aiga que dança, la poma que canta e l'aucèl de totas las vertats » es un conte occitan universal. La trama narrativa d'aquel conte se trapa dins mantuna cultura orala del mond, de la Mediterranèa fins a l'Orient, coma dins L'oiseau Vert de Gozzi.

Un còp èra...

... Un rei jove e brave viviá dins son castel amb sa maire, la Reina michanta. Un jorn que se passejava dins lo bòsc, lo rei jove rescontrèt la filha del boscatièr e se n'enamorèt. Mas la Reina n'en voliá pas per nòra. Tant testut e caparut èra lo filh que la maire se calguèt plegar e organizar las nòças. Çaquela la gelosiá e l'asirança de la Reina-maire faràn virar aquela istòria bèla d'un autre biais...

Tèmas – Teatralitat

Dins un registre meravilhós, Beloneta porta los mites universals qu'apasiman e noirisson las paurs e los desirs antics de l'òme. Los elements de la faula s'apiejan suls tèmas recurents dels contes tradicionals : la quista, lo mistèri, l'identitat, l'amor, l'asirança, lo poder ; e tanben suls personatges que los acompanhan : la maraistra, lo prince, la frairièira, la fada... e la poma !

Lo conte dubrís l'escapada dins l'imaginari. Lo teatre la suggerís en privilegiar lo debanament de la faula, l'eficacitat dels dialògs, l'estrategia e l'escarniment dels personatges. La preséncia d'un contaire musician e las cançons permetan tanben de tornar trapar l'univèrs poëtic del conte. Las amiras esteticas (costums e decòrs) respondon a n'aquela problematica en prepausar un univèrs ludic e original mirgalhat de colors.

Distribucion

Escritura, adaptacion : Jean-Louis Blénet
Mesa en scèna : Véronique Valéry
Comedians : Anna Wasniowska, Véronique Valéry, Yves Durand
Creacion decòrs e costums : Rosario Alarcon, Céline Arrufat
Realisacion dels decòrs : Igor Bernardic, Jérémy Wagner
Acordeon e musica : Yves Durand
Arrengadís voses : Jérôme Dru
Fotograf : Marc Ginot